( 1 ) را » فرمود : همانا آن را به زبان وى آسان كرد وقتى امير المؤمنين را به امامت نصب كرد و مؤمنان را بدان مژده داد و كافران را بدان بيم داد و آنهايند كه خدايشان در كتاب خود قرآن لجباز و سرسخت خوانده است يعنى كفارند . گويد : پرسيدم او را از قول خدا ( 6 سوره يس ) : « تا بيم دهى مردمى را كه بيم داده نشده است پدرانشان و آنان غافلند » فرمود : تا بيم دهى مردمى را كه تو در ميان آنها هستى چنانچه بيم داده شدند پدرانشان و آنان در غفلت به سر بردند از خدا و رسول خدا و از تهديد خدا . ( 7 سوره يس ) : « هر آينه ثابت شد آن گفته ( كه فرمود : هر آينه دوزخ را از آنها پُر كنم ) بر بيشتر آنان ( از كسانى كه اعتراف نكنند به ولايت امير المؤمنين ( ع ) و ائمهء بعد از او ) پس آنها ايمان ندارند ( به امامت امير المؤمنين و اوصياء بعد از او چون اقرار نكردند به ولايت كيفر آنها همان است كه خدا ياد كرده است ) » . ( 8 سوره يس ) : « به راستى بگذاريم در گردنشان غُلهائى كه تا بزنخ آنها برسد ( و نتوانند سر خود را به زير اندازند ) و آنان سر به هوا و چشم بسته بمانند ( در آتش دوزخ ) » سپس خدا فرمود ( 9 ) : « و بسازيم جلوى آنها سدّى و در پشت سر آنها سدّ ديگر ( بلند ) و آنان را در ميان ( دو سد ) فرو گيريم كه جايى را نبينند » براى كيفرشان در مجازات اينكه انكار كردند ولايت امير المؤمنين ( ع ) و امامان بعد از او را ، اين در دنيا است و آخرت در آتش دوزخ سر به هوا و چشم بسته باشند » . سپس فرمود : اى محمد ( 10 ) « برابر است براى آنها كه بيمشان بدهى يا بيمشان ندهى ، آنها ايمان نياورند ( به خدا و به ولايت على و امامانى كه بعد از او خواهند بود ) » .